Polska nie koniecznie musi sie zgodzic  na przyjecie ambasadora Feinsteina. Duzo zalezec bedzie od  stanowiska polskiego rzadu.

Jezeli do Waszysngtonu zostana wyslane odpowiednie sygnaly - to beda one w jakims stopniu,  korygowac zapedy USA wobec polskiej gotowki. Co oczywiscie nie oznacza poleprzenia stosunkow  z USA - ale nie koniecznie musi oznaczac, ze USA  kategorycznie podtawi  na swoim.

Nastepnie, Polska nie musi blokowac wyplaty roszczen zydowskich - moze  je  rozkladalac / przsuwac do roku np.  2500 -  zakladajac tzw "red tape" - jak to robia Brytyjczycy.  Albo stanowczo stwierdzic, ze prawa spadkowe maja tylko  osoby fizyczne / spdkobiercy zyjacy - a nie zadne organizacje spoleczne / bojowe czy polityczne.

Z tymi sprawami NIE nalezy sie  spieszyc. W ostatecznosci pozostaje mozliwosc opodatkowania spadkow z okresu przedwojejnnego i powojennego,  wyplacanych  przez rzad RP do wysokosci  nawet 90% od otrzymanego spadku.

...list , dotyczący desygnowania p. Lee Feinsteina, dość
miernego absolwenta nauk politycznych na Miejskim Uniwersytecie w
Nowym Jorku (CUNY) oraz prawa na Uniwersytecie Georgetown, przez
filosemickie środowisko skupione wokół byłej prezydentowej Hillarii
Clintonowej, obecnie piastującej stanowisko sekretarki stanu USA,
czyli odpowiedniczki naszego ministra spraw zagranicznych. List
publikujemy, by dać świadectwo braku zgody sporej części amerykańskiej Polonii wobec tej nominacji.

"Szanowni Państwo!

Na stanowisko ambasadora USA w Polsce został mianowany przez Panią Hillary Clinton p. Lee Feinstein. Głównym zadaniem nowego ambasadora będzie nałożenie kontrybucji na Polskę w wysokości 65 miliardów dolarów w ramach odszkodowań za utracone mienie podczas II wojny światowej i okresu komunizmu w Polsce

Hello Stefan,

The current state of the health care debate reminds us of everything we need to know about stamping out the distortions and fighting back with the truth before lies take root. The rightwing and their allies have spent weeks and months spreading the most egregious mistruths about the health care reforms of Sen. Kennedy and President Obama, and whipping up anger. Now, you can't turn on your t.v. or radio without hearing repetition and repetition of misinformation, trying to drown out real debate.

We can defeat the big lies and achieve health insurance reform, but it won't be easy now that the mistruths and anger have taken hold.

So I need you to help me start now to make sure we knock down the next big lie - false statements about global climate change - before they frame one of the most important debates we'll ever have in our country. And we need to start NOW fighting against the misinformation that the rightwing is already spreading to try to derail the bill i'm working on with Senator Barbara Boxer and our colleagues; we can't wait until the lies take hold again.

Believe me, I've learned this through hard experience - if you let the lies take hold, it gets harder and harder to root them out. Lies are weeds, choking out our debate, and we need to go after them hard and early to keep them from growing.

Can you please contribute to fight back with the truth?

Last year, you fought back against the smears against Barack Obama and other Democrats with TruthFightsBack.com, and you made a difference. So TruthFightsBack.com is coming back, dedicated to telling the truth about climate change. We're going to start spreading the truth now, so that by the time we get well into the debate, the lies of the right will be exposed, and the truth will have a fighting chance.

We're going to track all the misinformation campaigns, so everyone will know the truth. But even more than that, we'll give you the tools you need to take the fight into your own hands. I'll be out there fighting every single day, but - bottom line - I can't do it without you. Without you out there fighting to spread the truth, making sure your friends and neighbors know it, making sure to make your voice heard at townhalls, making sure journalists hear from the truth and not just from the lies, the lies will take hold.

And the first thing I need you to do is help give us the resources we need to build the online tools you need to make this happen.

Can you please contribute to help us spread the truth?

In 20 years, we can't look back and think, "If only we'd done a little bit more, this climate disaster could've been stopped." We don't have much time, and we have to strike now. It won't be easy - the status quo is always strong - so we all need to do everything we can.

But if we do, we can win.

And then, in 20 years, with a new clean energy economy powering unprecedented prosperity of the 21st century, we'll be able to look back on this time and know that we did it, that we fought and won a great victory for all of us.

We've got a lot of work to do, but we can do it.

Thank you,
John KerrySent: Wednesday, August 19, 2009 5:15 PM

> Posilam link tentokrat ne clanek, ale na spoustu fotografii
>
> http://hedvicek.blog.cz/0905/demonstrace-v-chicagu

/extreme_sports/Jewish_Women_God_and_the_Next_Generation

Od mienie pożydowskie, drewniane domki, zniszczone zabytki architektury i "rewitalizacja" za 120 mln

W Niedzielę Palmową, 5 kwietnia o godz. 12.00 odbędzie się msza w intencji Heleny Modrzejewskiej w Kościele Św. Stanisława, najstarszej polskiej parafii na Manhattanie. Po mszy, o godz. 13:15, Instytut Kultury Polskiej zaprasza na odsłonięcie tablicy upamiętniającej Helenę Modrzejewską w stulecie jej śmierci. Tablicę, którą zaprojektowała Kaja Żurowska-Giers, odsłonią Krzysztof W. Kasprzyk, Konsul Generalny RP w Nowym Jorku i Monika Fabijańska, Dyrektor Instytutu Kutury Polskiej. W 1886 r. w tym właśnie kościele odbył się ślub syna aktorki – Ralpha Modjeskiego, wybitnego amerykańskiego inżyniera i konstruktora mostów, a 23 lata później, podczas mszy żałobnej, Amerykanie oddali jej w tym kościele ostatnie honory zanim jej szczątki doczesne powróciły do Krakowa. .
8 kwietnia, dokładnie w setną rocznicę śmierci Modrzejewskiej, Instytut Kultury Polskiej oraz Martin E. Segal Theatre Center, w Centrum Studiów Doktoranckich City University of New York (CUNY) zapraszają na dyskusję o pracy i niezwykłym życiu aktorki. W dyskusji moderowanej przez prof. Daniela Geroulda, dyrektora Centrum, wezmą udział dwaj biografowie aktorki: prof. Andrzej Żurowski z Akademii Pomorskiej w Słupsku i prof. Beth Holmgren z Duke University. Dyskutować będą o Modrzejewskiej z dwóch różnych perspektyw – teatralno-historycznej i feministycznej. Dyskusji towarzyszyć będzie pokaz fragmentu filmu dokumentalnego o aktorce, którego premiera odbędzie się wiosną.

HELENA MODRZEJEWSKA (w Ameryce zmieniła nazwisko na Modjeska), urodziła się w Krakowie w 1840 r. jako nieślubna córka Józefy Bendowej, wdowy po zamożnym kupcu. Podążając śladami przyrodnich braci – aktorów i dzięki pomocy Gustawa Zimajera, jej pierwszego nauczyciela, a wkrótce kochanka i ojca jej dwójki dzieci, zadebiutowała w 1861 r. w amatorskiej trupie wędrownej objeżdżając prowincjonalne miejscowości Galicji. Zimajer nadał Helenie Bendowej artystyczny pseudonim Modrzejewska. Przez rok występowała ona również we Lwowie (1862-63), była jednak zbyt niedoświadczona by grać poważne role. Po powrocie z Lwowa grała w Stanisławowie i Czerniowcach m.in. w adaptacjach dramatów Słowackiego (Mazepa, Maria Stuart).
Po burzliwym rozstaniu z Zimajerem powróciła się do Krakowa, gdzie zadebiutowała w teatrze wybitnego reżysera Stanisława Koźmiana, twórcy tzw. „szkoły krakowskiej”, która przeciwstawiała się kultowi gwiazd na rzecz głębokiej analizy postaci przez aktorów na podstawie obserwowanej rzeczywistości. To w Krakowie w 1866 r. Modrzejewska zagrała po raz pierwszy w sztuce Szekspira – rolę Porcji w Kupcu Weneckim.
W tym czasie Modrzejewska poznała hrabiego Karola Bożentę Chłapowskiego, uczestnika powstania styczniowego, wielkiego miłośnika sztuki, który pierwotnie starał się pomóc odzyskać porwanego syna aktorki z rąk Zimajera, szybko jednak z przyjaciela stał się kochankiem, a wkrótce mężem. Zimajer w zamian za wynagrodzenie zgodził się oddać syna.
Po czterech latach występów w Krakowie u boku wybitnych aktorów Modrzejewska była już cenioną artystką. Jej warszawski debiut w 1868 r. uwieńczony ogromnym sukcesem nie był więc zaskoczeniem i szybko przyniósł aktorce angaż do Warszawskich Teatrów Rządowych, gdzie stała się pierwszą aktorką o statusie gwiazdy, mającą wpływ na repertuar. Pomimo oporów cenzury forsowała dramaty zakazanych pod zaborami romantyków, w tym jej ukochanego Słowackiego, ale grała też m.in. w spektaklach Fredry, Schillera, Hugo czy Szekspira.
W ślad za aukcesami artystycznymi przyszły towarzyskie: w salonie aktorki bywali Józef Chełmoński, Stanisław Witkiewicz czy Henryk Sienkiewicz. To w gronie przyjaciół powstało marzenie o wspólnym wyjeździe do Ameryki, podparte ciągłą potrzebą rozwoju Modrzejewskiej, która dusiła się w teatrze wciąż kontrolowanym przez cenzurę – w jej repertuarze było zbyt mało, zdaniem wpływowych krytyków, ról o charakterze patriotycznym. Słynna sprawa samobójstwa chłopca wyrzuconego wraz z grupą innych uczniów ze szkoły za wręczenie aktorce bukietu róż przepasanego polską flagą (Modrzejewska uczestniczyła w pogrzebie) tylko wzmocniła jej chęć wyjazdu. Aktorka była także przedmiotem złośliwych plotek na temat jej życia osobistego przed małżeństwem z hrabią Chłapowskim, a z niego samego szydzono jako z arystokraty żyjącego w cieniu zarabiającej świetnie aktorki. Nie mieściła się więc w ówczesnym patriarchalnym etosie "kobiety porządnej" i patriotycznej "matki Polki" – czyli kobiety, która przedkłada dobro ojczyzny nad szczęście osobiste (karierę zawodową).

W 1876 r., dołączając do Henryka Sienkiewicza,] Modrzejewska wraz rodziną mężem i synem oraz Julianem Sypniewskim i Łucjanem Paprockim wyemigrowała do Kalifornii w celu próby wcielenia w życie założeń falansteru z wizji socjalisty utopijnego Charlesa Fouriera. Emigranci osiedlili się w Anaheim w Kalifornii, gdzie prowadzili farmę. Wyprawa do Ameryki była ryzykowna – Modrzejewska miała 36 lat, angielski znała bardzo słabo, a farma pochłonęła jej fundusze. Z niezwykłym samozaparciem zaczęła się uczyć angielskiego po kilka godzin dziennie, kilkakrotnie starała się o przesłuchanie w California Theatre w San Francisco.
Inicjatywa życia w komunie nie powiodła się, ale rok później Modrzejewska, która uprościła swój pseudonim do Modjeska, świętowała oszałamiający sukces na scenie California Theatre w roli tytułowej we francuskim melodramacie Adrienne Lecouvreur. W telegramie do męża napisała: „Zwycięstwo. Modjeska”.
Jesienią 1877 r. Modjeska wyruszyła w swoje pierwsze amerykańskie tournée, zagrała m.in. w Nowym Jorku, Filadelfii, Bostonie i Waszyngtonie. Zyskała olbrzymie uznanie i rozgłos, głównie dzięki rolom szekspirowskim; w Jak wam się podoba, Wieczorze Trzech Króli, Cymbelinie, Miarce za miarkę, Kupcu weneckim, i u boku legendarnego Edwina Bootha w Makbecie i Otellu. Grała jednak także role komediowe i romantyczne, potrafiła również przekonywająco zbudować postaci dramatu współczesnego, np. Norę z dramatu Henryka Ibsena. Przez 30 lat Modjeska bez wytchnienia podróżowała po USA ze swoim zespołem, odbywając w sumie 26 tournée. Miała przy tym nareszcie wolność wyboru repertuaru oraz niezależność finansową. Po ugruntowaniu swojej pozycji w Ameryce, w 1880 r. roku wyruszyła na występy gościnne do Anglii, gdzie grała jeszcze potem kilkakrotnie, odnosząc ogromne sukcesy. Trzy lata później uzyskała amerykańskie obywatelstwo.
W 1893 r. została poproszona o wygłoszenie odczytu na kongresie kobiet w Chicago (World’s Fair Auxiliary Congress), gdzie przedstawia sytuację kobiet pod zaborami rosyjskim i pruskim. Krytyczny stosunek Modrzejewskiej wobec rządu rosyjskiego wyrażony w przemówieniu spowodował wydanie ukazu carskiego, który zakazywał jej wjazdu na terytorium rosyjskie. Ostatnia jej wizyta w Polsce miała miejsce na przełomie lat 1902/1903, kiedy Modrzejewska wystąpiła we Lwowie, Poznaniu i Krakowie.
2 maja 1905 r. w Nowym Jorku dała jubileuszowe przedstawienie, a dwa lata później zakończyła karierę aktorską z dorobkiem ponad 260 ról. Modrzejewska zmarła 8 kwietnia 1909 r. i uroczystości pogrzebowe w Los Angeles (pierwsze z wielu zorganizowanych w całym kraju) zgromadziły ponad 4.000 osób. Trzy miesiące później, 2 lipca, Amerykanie oddali jej ostatnie honory w kościele Św. Stanisława w Nowym Jorku, skąd jej szczątki doczesne powróciły do Polski. 17 lipca w Krakowie, ogromny tłum odprowadził aktorkę na miejsce jej spoczynku, Cmentarz Rakowicki w Krakowie; uroczystości pogrzebowe przerodziły się w manifestację patriotyczną.
Modrzejewska była matką chrzestną amerykańskiej aktorki, zdobywczyni Oscara, Ethel Barrymore (ciotki Drew Barrymore) oraz Stanisława Ignacego Witkiewicza. Jej pamiętniki Memories and impressions of Helena Modjeska, wydane w 1910 r. w USA, ukazały się w Polsce pt. Wspomnienia i wrażenia w 1957 r. nakładem Wydawnictwa Literackiego. “Arden”, jej kalifornijska posiadłość zaprojektowana specjalnie dla aktorki przez Stanforda White’a w miejscowości, która dziś nosi nazwę Modjeska, została wpisana w poczet narodowych zabytków USA (National Historic Landmark). Oprócz miasteczka, jej imieniem nazwano także kanyon, w którym się ono znajduje oraz szczyt górski w Orange County w Kalifornii.

PROFESOR BETH HOLMGREN jest dyrektorem studiów magisterskich na Wydziale Slawistyki i Studiów Eurazji Duke University. Jest Rusycystką posiadającą dodatkową specjalizację w dziedzinie polskiej literatury i kultury. Prof. Holmgren zajmuje się mniej zbadanymi obszarami kultury współczesnej Rosji i Polski, analizując teksty w kontekście socjologii i historii kultury. Jej praca obejmuje zagadnienia genderowe, literaturę faktu, relacje między kulturą a rynkiem oraz historię sztuk performatywnych. Prof. Holmgren jest autorką wielu książek, m.in. Prace kobiet w czasach stalinowskich: Lidia Czukowska i Nadieżda Mandelsztam (1993) oraz Poles Apart: Kobiety we współczesnej kulturze polskiej (2006) we współpracy z prof. Heleną Goscilo. W 2008 r. współprodukowała film Dwadzieścia lat do przodu: radości i smutki współczesnego feminizmu rosyjskiego. Prof. Holmgren pisze obecnie monografię poświęconą Helenie Modrzejewskiej: W tournée z Madame Modjeską: polską aktorką, amerykańską gwiazdą. Książka ukaże się na początku 2010 r. nakładem Indiana University Press.

PROFESOR ANDRZEJ ŻUROWSKI Jest dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Akademii Pomorskiej w Słupsku. Teatrolog, eseista, krytyk, wybitny szekspirolog. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim i w 1973 r. doktoryzował się u prof. Marii Janion. W Telewizji Polskiej w Gdańsku pracował w latach 1967-2001 jako redaktor, kierownik Redakcji Teatru, kierownik redakcji programów artystycznych, wicedyrektor ds. artystycznych, komentator. Był kierownikiem literackim w Studio Rapsodycznym w Gdańsku, Operze Bałtyckiej, Teatrze Muzycznym w Gdyni i Teatrze Wybrzeże. Od wielu lat współpracuje z festiwalami teatralnymi na całym świecie, obecnie jest dyrektorem artystycznym Światowego Festiwalu Monodramu Szekspirowskiego Armmono w Erewaniu oraz artystycznym konsultantem Międzynarodowego Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku i dwóch w St. Petersburgu – Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Bałtycki Dom oraz Międzynarodowego Festiwalu Monodramu Monokl. Jest autorem 21 książek oraz ponad tysiąca publikacji dotyczących historii teatru oraz teatru współczesnego w Polsce i na świecie, publikowanych w książkach zbiorowych oraz czasopismach polskich i zagranicznych (Belgia, Chorwacja, Finlandia, Holandia, Kanada, Korea Płd., Meksyk, Mołdawia, Niemcy, Rosja, Rumunia, USA, Węgry, Wielka Brytania, Włochy). Wiele jego scenariuszy zrealizowano na scenach operowych, dramatycznych i w telewizji. Dla TVP zrealizował ponadto ok. 20 filmów dokumentalnych, poświęconych kulturom Azji, Ameryki Płd i Europy. Od 1981 roku przez dwadzieścia lat był wiceprezydentem Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (AICT, af. UNESCO), obecnie jest dożywotnim wiceprezydentem honorowym tej światowej organizacji. Jako teatrolog w pięciu pracach monograficznych (Szekspiriady polskie, Szekspir w cieniu gwiazd, Szekspir – ich rówieśnik, Myślenie Szekspirem, Szekspir i Wielki Zamęt) przedstawił dwustuletnie dzieje polskiego teatru szekspirowskiego. Natomiast najnowsza monografia jego autorstwa, Prehistoria polskiego Szekspira, obejmuje wieki XVII i XVIII, kiedy to sztuki Szekspira – prawdopodobnie już za jego życia – często grano na scenach Rzeczypospolitej po angielsku i niemiecku, później też francusku. Latem 2009 r., nakładem wydawnictwa słowo/obraz/terytoria ukaże się jego książka pt. MODrzeJEwSKA ShakespeareStar poświęcona szekspirowskiej karierze Heleny Modrzejewskiej.
--------------------------------------------------------------------------------
Instytut Kultury Polskiej w Nowym Jorku, otwarty w 2000 r., jest placówką dyplomacji kulturalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z sieci 19 instytutów. Jego misją jest ożywianie i promocja więzi kulturalnych pomiędzy USA i Polską, zarówno poprzez prezentację osiągnięć kulturalnych Polski Amerykanom, jak i zapewnienie artystom i naukowcom z Polski kontaktów z najważniejszymi amerykańskimi partnerami i instytucjami.
Instytut promuje, organizuje prezentacje, i produkuje szeroką gamę wydarzeń kulturalnych we wszystkich dziedzinach kultury: teatrze, muzyce, filmie, literaturze i sztuce. Od momentu powstania, ukierunkowany jest na ścisłą współpracę z instytucjami miejscowymi, umieszczając w ich programach prezentacje kultury polskiej. Wystawa współczesnej sztuki kobiet Architectures of Gender w SculptureCenter (2003), przegląd polskiej animacji w Museum of Modern Art (2003), Jesień Gombrowicza (2004), spektakle TR Warszawa w reż. Krzysztofa Warlikowskiego na festiwalu „Next Wave” w BAM Academy of Music (Dybuk w 2004 i Krum w 2007, za którego reżyser otrzymał prestiżową nagrodę Obie), Hołdy dla Czesława Miłosza i Ryszarda Kapuścińskiego podczas festiwalu literackiego PEN World Voices (2005, 2007), wystawa na Union Square z okazji 25-lecia Solidarności (2005), czy Makbet w reż. G. Jarzyny na nabrzeżu Brooklynu, koncert Tomasza Stańki w MoMA i spektakl Irena’s Vow z Tovah Feldshuh w roli głównej (2008), który w marcu został przeniesiony na Broadway, to tylko niektóre ze zorganizowanych przez nas wydarzeń, docenione przez nowojorską publiczność i prasę. Commemorating Helena Modjeska, American Theater Ikon  http://de.groups.yahoo.com/group/kulturzentrum1/message/1633

About us   Upcoming events    Contact Us

PALM SUNDAY, APRIL 5, 2009, 1:15 PM, following a 12:00 bilingual Polish/English mass dedicated to Helena Modjeska UNVEILING OF THE HELENA MODJESKA MEMORIAL PLAQUE St. Stanislaus Bishop & Martyr Church 101 East 7th Street New York, NY More about this event WEDNESDAY, APRIL 8, 2009 6:30–8:00 PM HELENA MODJESKA (POLAND/US): COMMEMORATING A 19th CENTURY AMERICAN THEATRE ICON PANEL DISCUSSION Martin E. Segal Theatre Center, The Graduate Center, CUNY 365 Fifth Avenue (at 34th Street) New York City, NY Tel. 212-817-1860 Admission: free More about this event

The Polish Cultural Institute in New York
commemorates
    
HELENA MODJESKA
American theater icon,
utopian pioneer, national celebrity,
a woman ahead of her time,
on the occasion of the 100th anniversary of her death

The Polish Cultural Institute commemorates Helena Modjeska – an iconic Polish-American Shakespearean actress of the 19th century – on the occasion of the centennial of her death. From humble origins, Modjeska became a dominant force in Polish theater and a star of Warsaw high society. For reasons both political and personal she left Poland together with her aristocrat husband and founded a utopian community in California. The immigrant actress was considered by many American critics to be the best American female Shakespearean of her generation, a one-woman theatrical institution comparable only to the great Edwin Booth in her achievements. Truly a woman ahead of her time, godmother to both Ethel Barrymore and Witkacy, Modjeska’s fame and impact extended well beyond her status as a Shakespearean actress. Susan Sontag’s award-winning 1999 novel, In America is based on Modjeska's extraordinary life.

On Palm Sunday, April 5, 2009, following a 12:00 mass conducted in Polish and English in memory of the great actress, the Consul General of Poland, Krzysztof W. Kasprzyk, and the Director of the Polish Cultural Institute, Monika Fabijanska, will unveil a plaque commemorating Helena Modjeska at St. Stanislaus Bishop & Martyr Church, the oldest Polish Roman-Catholic parish in Manhattan. Ralph Modjeski, Helena’s son and a famous American civil engineer and bridge builder, was married here in 1886. And on July 2, 1909, Modjeska’s funeral mass took place in this church, after which her remains were taken by ship to Poland.

On April 8, 100 years to the day after Modjeska’s death, distinguished scholars and Modjeska biographers will discuss her life and work at the Martin E. Segal Theatre Center, CUNY Graduate Center, in a conversation moderated by Prof. Daniel Gerould, the Center’s director. Prof. Andrzej Zurowski, a leading Polish Shakespeare scholar, and Prof. Beth Holmgren of Duke University will explore Modjeska’s life from contrasting theater-historical and feminist perspectives. The discussion will be accompanied by the trailer for a forthcoming documentary on Modjeska. The evening is co-presented with the Polish Cultural Institute in New York.

Dankhaus - Niemcy w USA

Hello Stefan,

The Republicans will do anything to stop President Obama from winning the 60 Senate seats he needs to pass his agenda.  That's why they've set their sights on taking down Ted Kennedy's partner on the biggest progressive fights on the last twenty nine years:  my friend Chris Dodd.
 
We can't let them. We need to stand with Chris Dodd now.
 
We need to stand with Chris because while others were afraid to fight, he took a stand on civil liberties and battled the Bush Administration over immunity for illegal eavesdropping.
 
We need to stand with Chris because while others said it couldn't be done, he wrote and passed the landmark Family and Medical Leave Act to help parents care for a sick child without losing their job.
 
 Chris has been a great friend to anyone who cares about progressive politics.

And now he needs our help.

 
Republicans are desperate to try to hold the line in the Senate, to give them the bare minimum needed to keep up their games of obstruction and delay. And they know Chris is a champion for our side. So they are gunning all out for Chris Dodd, but Chris Dodd is a fighter and he's come out swinging.
 
But he needs our help in this fight. Republican operatives and their allies in the right wing media have been personally attacking Chris for months.  They will keep up the attacks, hoping to bring down a great Senate leader and an indispensable ally of President Obama.

We can't let them do that. Please follow this link to help keep Chris Dodd in the Senate:

http://www.actblue.com/page/kerry4dodd

We have so much work to do to get our country back on the right track, and we need Chris Dodd to be a big part of that.

Thank you for your help.

Sincerely,
John Kerry

----- Original Message -----

Hello Stefan,

It's been interesting watching the Republicans the last couple months - continuing the "just say no" strategy that failed them the last two election cycles, and failed the American people during the years they ran Washington.

Now they are betting that the politics of "no" can win them a special election House race in New York this month.

Don't let them pretend that the path of obstructing the Obama agenda is their return route to power.

http://www.actblue.com/page/kerry4murphy

This is a race that the Republicans desperately need to win. They have a locally well-known candidate, and Republicans outnumber Democrats in the district by more than 50%. The Republican candidate had a 20-point lead in the polls when the race started.

But now the latest poll shows Democrat Scott Murphy pulling to within 4.

Why? Because everywhere, Americans still want change - the kind of change President Obama is delivering.

We can help push the Democratic candidate over the top. The way this race has changed shows just how sick and tired Americans everywhere are with the endless obstruction coming from the Republican Party. A victory will make it clear that this kind of politics just doesn't sell - anywhere.

Enough of these lessons and even Republicans will get the clue and change course.

So please do what you can to help Scott Murphy win this critical race:

http://www.actblue.com/page/kerry4murphy

Thanks for all you do. 

Sincerely,

John Kerry